Wpis książkowy obiecywałam zrobić już kilka ładnych tygodni temu, ale ciągle przekładałam go na później. Wieczne narzekanie na zbyt krótką dobę nie sprzyjało nadrabianiu literackich zaległości, ale znalazłam na to sposób. Codziennie (no dobra, prawie codziennie) punkt dwudziesta pierwsza wyłączam komputer, zaliczam wszystkie czynności związane z tak zwanym "ogarnianiem się" i ląduję w łóżku z książką. To taki mój czas na relaks, który zdążyłam już bardzo polubić. Ta dodatkowa godzina przed komputerem i tak nic by mi nie dała, a książki sprawiają, że mogę się odstresować po całym dniu. Dziś o trzech pozycjach, które towarzyszyły mi w styczniu.

Na tę książkę trafiłam zupełnym przypadkiem w czasie wyprzedaży w Empiku. Widziałam ją wcześniej u Aliny i z ciekawości postanowiłam zajrzeć, a gdy tylko to zrobiłam - przepadłam. Jest fantastycznie wydana: dobrej jakości papier, dbałość o każdy detal, no i przede wszystkim cudna oprawa graficzna - coś obok czego nie mogłabym przejść obojętnie. Treść książki nie powala, przeczytałam ją w jeden wieczór. Pełno tu banałów typu "nie noś podróbek, podróbki są złe" i "genialnych" rad w klimacie "Schowaj brzydką drukarkę do szafy" (a potem wyciągaj za każdym razem, gdy jej potrzebujesz). Wszystko utrzymane w klimacie złotych rad z Cosmo. 

A wiecie co jest najgorsze? To, że mimo wszystko ani odrobinę nie żałuję, że ją kupiłam! Poważnie. Lubię ją sobie otworzyć, pooglądać i inspirować się jej grafikami. Nie podejrzewałabym samej siebie o taki paradoks.

"Poradnik pozytywnego myślenia" napisany przez tego samego autora pochłonęłam w kilka wieczorów (narzekając potem jak bardzo spartaczona została ekranizacja), dlatego, gdy zobaczyłam, że wydał nową książkę, od razu uznałam, że chcę ją przeczytać. Głównym bohaterem jest Finley - introwertyczny nastolatek, mieszkający w niebezpiecznej dzielnicy, którego wielką pasją jest koszykówka. Finley mieszka z ojcem i dziadkiem, do ostatnich scen nie wiemy co stało się z jego matką. Ma również dziewczynę o imieniu Erin, z którą dzieli  pasję oraz marzenie o wydostaniu się z miejsca, w którym żyją. Pewnego dnia na jego drodze staje tajemniczy chłopak, który każe na siebie mówić Numer 21 i tak cała ta historia nabiera tempa. 

Myślę, że więcej pisać nie powinnam, by nie zdradzać zbyt wielu szczegółów. Historia nie jest być może jakoś szczególnie porywająca, tym bardziej nie należy do najwybitniejszych dzieł literatury, ale ma w sobie coś, co sprawia, że (podobnie jak w przypadku "Poradnika...") szalenie trudno się od niej oderwać. Ot, taka lektura w sam raz na weekend.

Zastanawiałam się przez chwilę, czy w ogóle pisać cokolwiek o tej książce, bo... nie dałam rady jej przeczytać. Chęci miałam szczere, nadzieje duże i... klops. Dotrwałam do połowy, później stwierdziłam, że czeka na mnie tyle fajnych pozycji, że chyba nie ma co się katować. I w gruncie rzeczy nie chodzi o to, że pozycja ta jest wybitnie zła, nic z tych rzeczy. Mój problem polega na tym, że kiedy już zasiadam do czytania po całym dniu, mój mózg niekoniecznie chce współpracować przy przetwarzaniu dużych ilości informacji, a tych jest w niej naprawdę ogrom.

Autor porusza psychologiczne aspekty naszego życia od momentu narodzin (właściwie to nawet od poczęcia). Jest dużo o eksperymentach, dużo o statystykach, dużo o mechanizmach psychologicznych, momentami zdecydowanie za dużo. W co drugim zdaniu autor porusza nową ciekawą kwestię i czasem ciężko przyswoić takie ilości informacji. Lektura z całą pewnością ciekawa, ale również wymagająca dużego skupienia. Zdecydowanie nie sprawdzi się jako umilacz podróży, czy książka "do poduszki" (no chyba, że ktoś ma problemy z zasypianiem - wtedy działa niezawodnie).