Wieki temu, gdy blogosfera kosmetyczna stawiała swoje pierwsze kroki, krążył po blogach tag pod hasłem "Jak mieszkają moje kosmetyki". O ile wielką fanką tagów nigdy nie byłam, tak tę serię na blogach bardzo chętnie podglądałam (oczywiście z niecnym zamiarem zgapienia ciekawych rozwiązań). W tamtym okresie moja organizacja kosmetyków leżała i kwiczała. Miałam ich zdecydowanie za dużo w stosunku do miejsca w pokoju, chowałam po szafkach, a później o nich zapominałam, były rozsiane po całym mieszkaniu. Wraz z przeprowadzką postanowiłam sobie, że w końcu tę kwestię ogarnę i choć nie da się ukryć, że zeszło mi z tym trochę, to postanowienie w końcu wypełniłam.

Nie jest to może organizacja idealna, nie mam zamiaru wciskać Wam kitu, że moja szuflada z kosmetykami wygląda tak, jakby nikt niczego tam nie dotykał, a kosmetyki w cudowny sposób zawsze wracają na przydzielone co do centymetra miejsca. W każdym razie nawet jeśli idealnie nie jest, to i tak pękam z dumy, że: cały mój kosmetyczny dorobek zmieściłam w szufladzie komody, ograniczyłam ilość kosmetyków, no i przede wszystkim w końcu zapanowałam nad chaosem.

Do ogarnięcia szuflady wykorzystałam pudełka po Glossybox. Zawsze je zbierałam, tłumacząc się przed samą sobą, że do czegoś je wykorzystam, a kończyło się na tym, że miałam spory zbiór walających się pudełek bez żadnego konkretnego przeznaczenia. Szukając pomysłu na podział szuflady na strefy olśniło mnie i uznałam, że właśnie nadszedł ten moment, kiedy moje "przyda się" faktycznie znajdzie jakieś zastosowanie w życiu. Szuflada jest dość głęboka i to bardziej utrudniało, niż pomagało, więc z górnej części pudełka robiłam sobie swojego rodzaju podwyższenie, a z dolnej właściwy "schowek".

I w ten właśnie cudowny i jakże wspaniałomyślny sposób podzieliłam szufladę na kilka stref. Pierwszą zajęła kolorówka, głównie pomadki, błyszczyki, pudry, róże, cienie. Zostawiłam tylko to, czego faktycznie na co dzień używam (no dobra, w przypadku mazideł do ust byłam trochę zbyt liberalna, ale nic na to poradzić nie mogę). W każdym razie zmieściłam się w jednym pudełku i nawet jeszcze trochę luzu mi zostało.

Druga strefa to szeroko pojęta pielęgnacja, ale tylko ta, po którą sięgam najczęściej. Znalazły się tu kremy do wszelkich możliwych części ciała, balsamy, antyperspiranty, samoopalacze i tym podobne mazidła, których teoretycznie powinnam używać regularnie, a w praktyce różnie z tym bywa. Tutaj również starałam się ograniczyć ilość (choć wyszło może trochę mniej efektywnie, niż w przypadku kolorówki).

Trzecia część to strefa perfum. W mieszkaniu rodziców moje zapachy stały zazwyczaj na komodzie, ale kurzyły się przez to niemiłosiernie, dlatego postanowiłam, że komoda będzie dla nich lepszym rozwiązaniem. Ta część jest zdecydowanie najmilsza dla mojego oka, jakoś tak instynktownie sięgam po zapachy w podobnych do siebie kolorach.

Kolejna część to "szpachelkownia", czyli zbiór pędzelków i używany aktualnie przeze mnie podkład. Mój pędzelkowy pojemnik DIY trochę słabo zniósł przeprowadzkę i zgubił wstążkę, ale dalej mi służy. Rewolucja w kwestii podkładu była nie lada wyzwaniem, zawsze miałam minimum trzy otwarte opakowania, teraz ograniczyłam się do jednego i to o dziwo takiego z najniższej półki cenowej i chyba mi z tym dobrze. Obok swoją miejscówkę mają kosmetyki o większych gabarytach, czyli suche szampony, lakiery do włosów i tym podobne.

Staram się nie zostawiać żadnych kosmetyków na stoliku czy biurku, bo zazwyczaj zbierała mi się w ten sposób niezła kolekcja, którą co tydzień trzeba było sprzątać. Na początku ciężko mi było się od tego odzwyczaić, ale z czasem zaczęłam nabierać dobrego nawyku odkładania wszyskiego na miejsce. Jedyną strefą, w której pozwalam sobie na pozostawianie rzeczy, których często używam jest lusterko stojące na komodzie, ale to zazwyczaj bardzo małe rzeczy.

Pewnie zastanawiacie się gdzie są wszystkie moje lakiery. Zabrałam ze sobą tylko te, których naprawdę często używam i mają swoje miejsce w pudełku, które również stoi na komodzie. Kilka jest również w pudełku, na którym stoi pojemnik z pędzelkami, ale całą resztę zostawiłam siostrze. Spodziewałam się, że pewnie będzie mnie nachodzić ochota akurat na kolor, którego nie zabrałam, ale nic takiego się nie dzieje. Wręcz przeciwnie - bardzo dobrze mi z tą mocno ograniczoną ilością lakierów.

Polecam Wam zrobić sobie od czasu do czasu takie odświeżenie w kosmetykach. Wiem, że strasznie się nie chce i mobilizacja czasem trwa miesiącami, ale naprawdę warto.