Myśl o nadchodzącym październiku przywołała dziś wspomnienie pierwszej kalendarzowej tapety, którą opublikowałam dwanaście miesięcy temu. W pierwszej chwili uznałam, że to niemożliwe, że minął już rok, ale wszystkie znaki na blogu i twardym dysku wskazywały, że jednak się nie pomyliłam. Pomyślałam więc, że to dobra okazja do małego podsumowania i wyciągnięcia od Was garści informacji na temat Waszych tapetowych ulubieńców.

Pierwsza tapeta powstała (jak to zwykle bywa) od niechcenia. Zawsze lubiłam mieć minimalistyczny pulpit, ale rzadko trafiałam na coś, co zadowalało mnie w stu procentach. Tak zrodził się pomysł na stworzenie czegoś własnego. Pomysł przeobraził się w blogową serię i zanim się obejrzałam, stała się ona jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów mojego bloga.

Serce mi rośnie, gdy widzę jak pokazujecie tapety na Waszych ekranach za pośrednictwem Instagrama, gdy piszecie, że w pracy pytają co macie na pulpicie lub, że cała Wasza studencka grupa ma na monintorach moje tapety. Nie wiem, czy jest coś, do czego mogłabym porównać to uczucie. To taka ogromna radość pomieszana z dumą i ogromną motywacją do dalszego tworzenia. Zazwyczaj przez cały dzień po otrzymaniu tego typu wiadomości, uśmiech nie schodzi mi z twarzy.

Jednocześnie zerkając czasem na to, co do tej pory stworzyłam, widzę swój postęp i cieszę się, że taka z pozoru banalna rzecz, daje mi takie możliwości rozwoju i kreatywnego "wyżycia się". Największym zaskoczeniem było dla mnie to, że tapety doczekały się nawet uznania od firm - marka Deloitte zaproponowała mi swego czasu stworzenie dla nich serii tapet. Wyżywam się więc teraz podwójnie, efekty możecie zobaczyć na blogu Kariera Deloitte.

A skoro już tak sentymentalnie się zrobiło, to pora przyznać się do swoich tapetowych faworytów i wyciągnąć tę wiedzę również od Was. Jak dotąd najbardziej dumna jestem z rowerowej tapety marcowej, kwiecistej majowej oraz najnowszej - parasolowej wrześniowej (choć moja prognoza pogody w tym wypadku sprawdziła się średnio). Koniecznie podzielcie się ze mną Waszymi ulubieńcami. Będzie to dla mnie znak w którym kierunku podążać.
 

I wiecie co? Strasznie się cieszę, że korzystacie, że piszecie, że przesyłacie zdjęcia, że jesteście najlepszymi motywatorami pod słońcem. Gdyby nie Wasz szalenie pozytywny odzew, pewnie w ogóle nie kontynuowałabym tej serii, a tak dobiliśmy (czasem z małymi poślizgami) do roku wspólnego "tapetowania" (jakkolwiek to brzmi ;)). Mam nadzieję, że nigdy nie zabraknie mi tej fantastycznej motywacji, dziękuję!