Kiedy zaczynałam pisać bloga, publikowałam tutaj relacje z niemal wszystkich moich zakupów. Każdy nowy element garderoby, biblioteczki, kosmetyczki, czy wystroju kuchni był okazją do stworzenia jakże ambitnego i wyszukanego wpisu. Dziś wracam do nich z lekkim zażenowaniem (a właściwie to z całkiem dużym facepalmem), ale dzięki nim widzę jak bardzo zmieniło się moje podejście do blogowania przez te wszystkie lata. 

Ostatnio pomyślałam, że może jednak nie warto całkowicie rezygnować z zakupowych wpisów. Wystarczy przecież trochę podrasować tę ideę, by stworzyć z niej coś ciekawego. Niedługo potem pojawił się pomysł pokazywania co jakiś czas najlepszych zakupów z danego miesiąca lub kilku miesięcy. W bardzo podobnej formie serwuję co jakiś czas kosmetycznych ulubieńców, więc mam nadzieję, że taka odmiana również się przyjmie.

Właściwie to nie do końca mój zakup, bo dostałam ją w prezencie, ale prędzej czy później ta pozycja i tak trafiłaby do mojego książkowego zbioru. W pierwszej chwili uznałam jej objętość (ponad 700 stron!) za niezłe wyzwanie, ale pochłaniam kolejne strony szybciej, niż myślałam, ciesząc się, że mimo iż za mną już ponad dwie setki, ciągle nie jestem nawet w połowie. Co prawda jej gabaryty do najmniejszych nie należą i nie ma mowy o pieszej wycieczce z książką pod pachą (no chyba, że ktoś lubi mieć dodatkowe obciążenie), ale nawet to nie jest w stanie mnie zniechęcić. Pochłaniam kolejne rozdziały z wielkim zaciekawieniem. Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się czy warto sięgnąć po tę pozycję, to bez najmniejszych wątpliwości odpowiadam: warto! 

Wspominałam już kiedyś, że od jakiegoś czasu szukam koszuli idealnej, ciągle zadowalając się jedynie czymś, określanym przeze mnie mianem „może być”. Tym razem trafiłam jednak idealnie i jak to zwykle w takich sytuacjach bywa - znalazłam ją przypadkiem. Weszłam do House'a z siostrą. Przechadzałam się między półkami z myślą, że chyba jestem już za stara na tę markę i wtedy natknęłam się na to błękitne cudo. Właściwie mogłabym ją kupić bez mierzenia, bo od razu wiedziałam, że to jest to. Nawet fakt, że dwa dni po moich zakupach rozpoczęła się promocja -40%, nie był w stanie zepsuć radości z tej zdobyczy, a sami przyznacie, że to już coś.

Jeśli zaglądacie od czasu do czasu na moje konto na Instagramie, pewnie poznałyście już moją nową słabość – kokardy do włosów. Początkowo były głównie pomocnikami w ujarzmianiu włosów w domowych pieleszach, ale ostatnio coraz częściej zdarza mi się wychodzić w nich do ludzi. Moją bezapelacyjną ulubienicą jest widoczna na zdjęciu powyżej kokarda z eBaya. O ile dobrze pamiętam, zapłaciłam za nią około 6 złotych. Od razu stała się moim ulubionym sposobem na ukrywanie faktu, że od dawna nie widziałam się ze swoim fryzjerem.