Przez bardzo długi czas żyłam w przekonaniu, że sycący, pożywny obiad to tylko i wyłącznie mięsny obiad. Posiłki składające się z samych warzyw kojarzyłam z chwilowymi zapychaczami dla oszołomów, którzy z niezrozumiałych dla mnie powodów rezygnowali z mięsa. Wystarczyło jednak jedno podejście do warzywnego obiadu, by całkowicie zmienić zdanie na ten temat i uświadomić sobie jak ograniczone były moje kulinarne doświadczenia i przekonania. 

Zaczęło się od wizyty przyjaciółki. Miała wpaść na kawę, a dotarła z siatką warzywnych zakupów i słowami "Robimy dziś u Ciebie obiad". Oczywiście nie protestowałam, bo znając jej uwielbienie do gotowania, pieczenia i wszystkich im podobnych czynności, wiedziałam, że moja rola ograniczy się tu co najwyżej do obsługi piekarnika, czy pokrojenia czegoś w kostkę. Kiedy jednak okazało się, że robimy kaszę z warzywami, zaczęłam zastanawiać się, czy mam w lodówce coś "na drugie danie", a mój mężczyzna wracający z podróży uraczył nas uroczą propozycją pod hasłem "Jak coś to dzwońcie, przywiozę pizzę". Całe szczęście ani pizza, ani drugie danie nie były potrzebne, powstał pyszny i bardzo sycący obiad, który od tamtej pory gości regularnie na moim stole.

Składniki:

Zaczynamy od pokrojenia cebuli w kostkę i podsmażenia jej na patelni. W tym czasie płuczemy kaszę jaglaną, wsypujemy ją do żaroodpornego naczynia, solimy i zalewamy dwiema niepełnymi szklankami wody. Następnie dodajemy do niej podsmażoną cebulę i wstawiamy do piekarnika na około 20 minut przy 200 stopniach. Kasza będzie gotowa, gdy wchłonie wodę.

Gdy kasza siedzi w piekarniku, zajmujemy się warzywami. Zaczynamy od pieczarek. Obieramy, kroimy w kosteczkę i podsmażamy. Podobnie obchodzimy się z papryką i cukinią. Na sam koniec dodajemy cieciorkę (oczywiście odsączoną z zalewy). Warzywną mieszankę doprawiamy według własnych potrzeb. Ja zazwyczaj dodaję sól, pieprz, czosnek, paprykę słodką i ostrą oraz odrobinę oregano. Moja druga połowa z kolei preferuje wersję na ostro i dodaje jeszcze chili. To już kwestia kulinarnych gustów.

Kiedy kasza jest gotowa, przekładamy ją na talerz, a następnie dodajemy warzywa. Gotowe. Prawda, że proste?

Przed spróbowaniem tego dania, nigdy nie miałam okazji bliżej przyjrzeć się cieciorce. Wystarczyło mi kilka widelców tej potrawy, by stwierdzić, że wiele straciłam, nie znając jej wcześniej. Jest przepyszna i bardzo zdrowa. Również kasza jaglana miała tamtego dnia debiut w mojej kuchni. Wcześniej uznawałam ją za takie Yankee Candle blogerek piszących o odchudzaniu. Wiecie, coś, o czym czytacie na każdym kroku tyle rzeczy, że zaczynacie mieć alergię na tę nazwę. Tym razem jednak zachwyty są w pełni uzasadnione, jaglana rządzi bez dwóch zdań!