Książka "Zamień chemię na jedzenie" wydała mi się idealnym drogowskazem i źródłem skondensowanej wiedzy potrzebnej do owego próbowania. Podeszłam do niej z ogromną motywacją do zmian w swoim codziennym menu, któremu do ideału z całą pewnością daleko. Już od pierwszych stron spodobał mi się styl, jakim jest napisana. Obawiałam się napastliwego tonu i postawy "Tylko eko, nic poza tym", której często spodziewam się po tego typu pozycjach, ale o dziwo jest napisana bardzo prostym językiem i pozbawiona jakiegokolwiek narzucania swoich racji. Czyta się lekko, jest podział na rozdziały dotyczące określonych kategorii produktów (swoją drogą bardzo fajnie zorganizowany) i - co dla mnie najważniejsze - nie ma niepotrzebnego rozwodzenia się nad poszczególnymi tematami, tylko to, co wiedzieć wypada.

Jeśli z kolei chodzi o samą treść, podoba mi się, że nie ma tu tylko suchej teorii, która prawdopodobnie mogłaby uśpić nawet najbardziej wytrwałych czytelników, są również z życia wzięte przykłady, ciekawe przepisy, tabele szkodliwych składników, a na samym końcu autorka zamieściła "subiektywny alfabet nieekologicznych, ale zdrowych produktów żywnościowych", który pochłonęłam jednym tchem. W planach na najbliższe dni mam wykorzystanie przepisu na domowy budyń, który znalazłam w jednym z rozdziałów.

Co prawda skłamałabym, gdybym powiedziała, że ta książka jakoś radykalnie odmieniła moje życie, bo choć motywację daje ogromną i bez wątpienia przekazuje cenną wiedzę, to z wcieleniem tych wszystkich dobrych rad w życie bywa różnie. Fajnie czyta się tę sielankową wizję zaopatrywania się w jaja od rolnika, miód prosto z pasieki, czy własnoręcznego wypieku chleba z myślą "Ja też tak będę", ale gdyby przyszło mi wdrożyć ją we własne życie, musiałabym pewnie co najmniej dwukrotnie wydłużyć swoją dobę i nieco rozciągnąć portfel. 

Niemniej uważam, że przeczytać tę książkę naprawdę warto i będę ją polecać każdemu, kto zdrowym odżywianiem dotąd się nie interesował. Nawet jeśli nie wywróci Waszego życia do góry nogami, to z pewnością pozwoli stać się bardziej świadomym konsumentem, któremu napis "bez cukru" czy "bez konserwantów" na opakowaniu nie zamydli oczu. Odkąd ją przeczytałam, coraz baczniej przyglądam się składom produktów, a w planach mam stworzenie podręcznej listy składników, których należy unikać, by mieć ją zawsze ze sobą na zakupach. Na pewno podzielę się nią z Wami, kiedy już powstanie. Mam nadzieję, że małymi krokami będę wcielać coraz więcej zdrowych zasad do swojego jadłospisu, bo po tej lekturze jeszcze mocniej wierzę, że warto.