Kilka razy proponowałyście by na blogu pojawił się wpis o tym, co zmieniło w moim życiu pisanie bloga. A zmieniło bez wątpienia kilka rzeczy, dla jednych bardziej, dla innych mniej istotnych. Jeśli oczekiwałyście, że post będzie miał wydźwięk podobny do tekstu z powyższego obrazka, to możliwe, że trochę się zawiedziecie, ale mimo wszystko liczę, że zaspokoję Waszą ciekawość. Międzynarodowy Dzień Blogera wydawał się dobrą okazją do zamieszczenia tego wpisu, więc oto jestem.

Na początku poprzynudzam trochę pisząc, że bloguję już prawie trzy lata. Zakładałam bloga w okresie, kiedy blogowanie nie było jeszcze modne, ani opłacalne, ba, nie miałam nawet zamiaru przyznawać się nikomu znajomemu do swojego miejsca w sieci i nie sądziłam, że ktokolwiek będzie tu zaglądał (co poniekąd tłumaczy idiotyczny adres bloga). Nie muszę chyba pisać, że od tamtej pory zmieniło się bardzo wiele - i w blogosferze i we mnie samej. Co konkretnie dało mi pisanie bloga?

1) Pewność siebie - Oczywiście nie jest to wciąż poziom ego chociażby Kominka, ciągle walczę z nieśmiałością, ale moja pewność siebie niewątpliwie urosła. Kiedyś gdy miałam swoje zdanie na jakiś temat, to wolałam milczeć, dziś mam odwagę by wyrażać własne opinie i nie bać się krytyki. Również anonimowe komentarze nie ruszają mnie tak jak kiedyś. Potrafiłam kilka dni roztrząsać nawet nie stuprocentowo krytyczną uwagę. Dziś czytam, wyciągam wnioski i przechodzę z tym do porządku dziennego.

2) Świadomość, że wszystkim nie da się dogodzić - Choćby człowiek stawał na głowie, robił szpagat i jednocześnie klaskał uszami, to zawsze znajdzie się ktoś, kto powie, że powinien jeszcze podskakiwać. Kiedyś chciałam dogodzić wszystkim - dostosowywałam się do jednej osoby, a za moment przychodził ktoś, kto twierdził, że wcześniej było lepiej. Dziś o wiele bardziej ufam swojej intuicji i przestałam się przejmować malkontentami.

3) Możliwość poznania fantastycznych ludzi - Co prawda w moim przypadku większość znajomości ma charakter internetowy, ale powoli zaczynam przekonywać się do spotkań w cztery oczy. Ostatnio miałam okazję poznać megapozytywną Alinę z DesignYourLife. Blogowe pogaduchy przy kawie sprawiły, że czas mijał zaskakująco szybko, a tematy wciąż się nie kończyły. Blogowanie daje fantastyczną możliwość poznania ludzi o podobnych zainteresowaniach, poglądach i zdaje się, że dopiero po trzech latach zaczynam to tak stuprocentowo odkrywać.

4) Motywacja do działania - Gdyby nie blog nie potrafiłabym pewnie obsługiwać programów graficznych, gdyby nie blog nie umiałabym tworzyć szablonów, gdyby nie blog nie zrealizowałabym wielu ciekawych pomysłów. Nie będę kłamać, że na co dzień jestem arcykreatywna, wielu rzeczy nie chciałoby mi się robić, gdyby nie fakt, że będę mogła to wykorzystać na blogu. Blog daje świetnego kopniaka motywacyjnego i to właśnie dzięki niemu zaczęłam rozwijać się w wielu dziedzinach.

5) Systematyczność - Kiedyś miałam z tym ogromny problem, właściwie to w wielu kwestiach nadal mam, ale od blogowania jestem chyba uzależniona na tyle, że gdy przez dwa dni nie dodam wpisu, to zaczyna mi tego brakować. Staram się zawsze tak wygospodarować czas, żeby wystarczyło go na napisanie tego, co sobie zaplanowałam. Nauczyłam się dzięki temu również zapisywania pomysłów, inspiracji, które spotykam na swojej drodze. Kiedyś gdy przyszło mi do głowy coś ważnego, na samą myśl o zapisaniu tego myślałam "eee po co, przecież zapamiętam" i wiadomo jak się to kończyło. Dziś staram się wszystko zapisywać. Próbuję tę cechę przenieść również na odpisywanie na maile i wiadomości, z tym idzie ciężej, ale postępy są.

6) Dary losu - Byłoby obłudą, gdybym pominęła tę kwestię, bądź napisała, że podarunki i wynagrodzenie od firm traktuję zupełnie obojętnie. Zmieniło się jednak moje podejście do tych spraw. Na początku byłam tak zafascynowana faktem, że można cokolwiek dostać od firmy, że przez chwilę miałam podejście na zasadzie "biorę wszystko, co dacie". Szybko jednak się z tego wyleczyłam i dziś podchodzę do tematu szeroko pojętych współprac z dużym dystansem. Dla mnie blog ciągle jest jednak rodzajem hobby, niż sposobem na życie. Myślę, że gdybym postanowiła się z niego utrzymywać, cały urok pisania prysnąłby jak bańka mydlana. Ale kryć nie będę, że przyjemnie jest mieć profity z robienia czegoś, co uwielbia się robić. Nie bywam co prawda na eventach, blogerskich spotkaniach i tym podobnych i generalnie daleko mi do statusu blogerki rozpoznawalnej, więc chyba o prawdziwych profitach z blogowania do końca wypowiadać się nie mogę, ale dobrze mi tu gdzie jestem.

7) Satysfakcja - Nie mam pojęcia do czego porównać uczucie, gdy dostaje się długaśnego maila od czytelniczki, która pisze, że czyta, że codziennie zagląda, że lubi, że wykorzystała mój pomysł/przepis, że podobał jej się dany wpis, ale jedno jest pewne - to jedno z najfajniejszych uczuć na świecie. Często wtedy kompletnie nie wiem co odpisać. "Dziękuję, jest mi bardzo miło" wydaje mi się strasznie banalne, ale czasem po takim mailu naprawdę ciężko sklecić coś innego. W każdym razie wiedzcie, że takie wiadomości sprawiają, że rozpiera mnie energia i pękam z dumy.

8) Dystans - I wbrew pozorom nie chodzi mi o dystans do siebie (choć tego niewątpliwie też się nauczyłam), a dystans do jakichkolwiek opinii, obojętnie czy zasłyszanych, czy przeczytanych w Internecie. Kiedyś czytając recenzję w stylu "ten tusz do rzęs jest do bani" prawdopodobnie pomyślałabym, że nigdy w życiu go nie kupię. Dziś wiem, że każdego satysfakcjonuje coś innego, każdy ma inne preferencje, inną skórę, inne rzęsy etc. Podobnie z kontrowersyjnymi opiniami - kiedyś pewnie bym z nimi polemizowała, dziś myślę po prostu "okej, to Twoje zdanie, masz do niego prawo, podobnie jak ja do swojego".

Mam nadzieję, że niczego nie pominęłam, gdyby coś jeszcze przyszło mi do głowy to pewnie dopiszę kolejne punkty. Podobno czytelnicy nie lubią długich tekstów, ale mam nadzieję, że mimo wszystko przebrniecie ;)