W ankiecie dla czytelników, którą wypełniliście jakiś czas temu, kilka osób zwróciło uwagę na układ wpisów z cyklu "Tydzień w zdjęciach". Pisaliście, że przenoszenie się w górę i w dół, od zdjęcia do opisu bywa trochę irytujące i trudno się z tym nie zgodzić. Kombinowałam jak to zgrabnie ogarnąć, biorąc pod uwagę fakt, że spora część zdjęć, które Wam prezentuję była robiona telefonem, więc jakość nie jest ich najmocniejszą stroną. W końcu wymyśliłam oprawę graficzną, którą zobaczyć możecie poniżej (powyżej właściwie też). Dwa zdjęcia plus opis, mam nadzieję, że teraz będzie o wiele wygodniej i bardziej czytelnie.

Wierzcie lub nie, ale odkąd zamieszkałam z moim mężczyzną, stałam się wielką fanką żywych kwiatów. Tu pewnie spodziewacie się godnej odcinka w "Trudnych sprawach" opowieści o tym, jak mój kwiatowy antytalent przerodził się w aspirację do bycia ogrodnikiem, ale prawda jest niestety dużo bardziej prozaiczna. Zaczęłam lubić i tolerować kwiaty, bo... to on o nie dba. Właściwie dba to zdecydowanie zbyt małe słowo. On urządza im regularny salon odnowy biologicznej! Kąpiele wodne, szukanie odpowiedniego miejsca na parapecie, przesadzanie, czekam aż zaczną ze sobą rozmawiać. Biorąc pod uwagę fakt, że mi o podlewaniu kwiatów przypominało się, gdy już nie bardzo było co podlewać, jestem pod wielkim wrażeniem jego ogarnięcia w tej kwestii. Ostatnio sprawiliśmy sobie hiacynta. W zalewie trzy dni przerodził się w przepiękną, fioletową zapowiedź wiosny. Zdobi stolik, cieszy oko, a do tego pachnie tak intensywnie, że trudno go nie poczuć.

Skoro już jesteśmy przy tych tematach, to pora pochwalić się kolejnym pomysłem z cyklu "Nie wiadomo co z tego wyjdzie, ale może być zabawnie". W czasie zakupów zawędrowaliśmy na dział dla ogrodników i wspaniałomyślnie uznaliśmy, że... będziemy sadzić. Wizja wyhodowanych przez nas marchewek i rzodkiewek była kusząca, gorzej było, gdy po powrocie do domu przyszło nam się zabrać za realizację naszego sielankowego planu. Zestaw małego ogrodnika od tygodnia leży w kącie, ale czytam intensywnie bloga Basi i łudzę się, że jednak coś z tego będzie.

Dzieląc się z Wami wiosenną listą marzeń, wspominałam o zakupie małej walizki. O dziwo udało mi się ją upolować w ten weekend. Czas mnie goni, na zakupy przez Internet już trochę za późno, a w oczy wpadł mi różowy cukierek w niezłej cenie, więc zbyt długo się nie zastanawiałam. Sama siebie bym nie posądziła o umiejętność podejmowania tak szybkiej decyzji, pozostaje mi wierzyć, że nie będę jej żałować.

Są takie dni, w które centrum handlowe omijać należy z daleka. Zaraz po tygodniu poprzedzającym Boże Narodzenie i wszelkich weekendach ze zniżkami z gazet, na tej liście znajduje się dzień kobiet. Coś mnie jednak podkusiło i wstąpiłam tam w sobotę, łudząc się, że trafię na ciekawe promocje. Miło zaskoczył mnie jedynie New Look - każda kobieta otrzymywała kupon z nagrodami rzeczowymi i rabatami. Trafiła mi się 30% zniżka i już nastawiłam się na prezent dla samej siebie, ale z każdym kolejnym mijanym wieszakiem moja ekscytacja malała. Zabrałam ze sobą do przymierzalni jedynie skórzaną kurtkę, ale chyba tylko po to, by utwierdzić się w przekonaniu, że wyglądam w nich jak przebieraniec. Zdecydowanie lepszą opcją była wieczorna wizyta w pubie - pina colada potrafi wynagrodzić nawet najbardziej nieudany szoping.