Sama stoczyłam tę nierówną walkę jakiś rok temu. Wtedy moimi stałymi uzupełniaczami płynów były słodkie soki z kartonów, cola, mrożona herbata i inne paskudztwa kolorów i smaków wszelakich. Byłam jedną z tych osób głoszących, że samą wodą napić się nie można, ba, twierdziłam nawet, że woda jeszcze bardziej pobudza moje pragnienie. A wszystko (znowu!) przez uzależnienie od cukru.

Wydawało mi się, że o ile cola i inne napoje gazowane faktycznie do najzdrowszych nie należą, tak soki z kartonów to właściwie samo zdrowie. W końcu opakowania większości z nich zdobią apetyczne jabłka, pomarańcze, opatrzone najczęściej informacją o zawartych w nich witaminach. Prawda jest jednak taka, że najczęściej soki są mocno przetwarzane, zagęszczane, a na pierwszych miejscach składu mają oczywiście... cukier.

Przyzwyczajanie się do wody szło mi dość opornie. Gdybym miała zestawić to z ograniczaniem cukru, to drugie było dla mnie bułką z masłem. Długie tygodnie przerywane zrezygnowanym "To nie dla mnie" minęły, zanim nauczyłam się pić wodę, ale gdy już złapałam rytm, stała się ona standardową dekoracją mojego biurka. Soki co prawda czasem goszczą w moim domu, ale teraz o wiele baczniej przyglądam się ich składom.

Jak przyzwyczajać się do picia wody?

1) Podobnie jak w przypadku słodyczy, najlepszą opcją jest pozbycie się z domu wszystkich zamienników (przynajmniej na jakiś czas). Mając do wyboru wodę i sok pomarańczowy, najpewniej sięgniemy po sok, więc lepiej pozbawić się tej możliwości. Nie łudźmy się jednak, że wystarczy je schować - sprawdziłam na sobie. Nawet gdy kazałam schować je komuś, wystarczyło, że przycisnęło mnie pragnienie i w pół minuty potrafiłam przeczesać wszystkie możliwe zakamarki.

2) Bardzo dobrym (choć niekoniecznie zgodnym z przepisami BHP) pomysłem jest trzymanie na biurku butelki wody. Początkowo uznałam, że nic mi to nie da, ale coraz częściej łapałam się na tym, że zaczytana w jakimś ciekawym artykule, czy zapatrzona w youtubowy filmik, bezwiednie siegałam po wodę i ani się obejrzałam, a przede mną zostawała już tylko pusta butelka.

3) Jeśli nie potrafisz przyzwyczaić się do smaku samej wody, spróbuj dodać do niej sok z cytryny lub limonki, imbir, liście mięty czy kawałki owoców. Smak jest o wiele lepszy i mniej nijaki. Ja co prawda najczęściej piję samą wodę, ale od czasu lubię sobie zaserwować taką cytrynowo-imbirową mieszankę. Jeśli w tym momencie myślisz o wodach smakowych, czym prędzej wybij sobie tę myśl z głowy. One również bardzo często zawierają cukier i inne szkodliwe substancje, zdecydowanie lepiej wzbogacić smak samemu.

4) Przeróżne portale i gazety prześcigają się w serwowaniu danych na temat ilości wody, jaką powinniśmy dziennie wypijać, ale ja jestem zdania, że nic na siłę. Narzucanie sobie ogromnych ilości wody do wypicia, tylko zniechęci nas do regularności. Tradycyjnie już zachęcam raczej do małych kroczków, niż do wmuszania w siebie kolejnych szklanek wody z myślą "Matko boska, wypiłam dziś tylko litr".

5) Kiedy wiem, że będę poza domem dłużej, niż godzinę, zawsze zabieram ze sobą małą butelkę wody. Wędrując po mieście, czy galerii handlowej zawsze prędzej czy później dopada nas pragnienie, a o wiele lepszą opcją, niż puszka coli z automatu jest kilka łyków wody. Co jakiś czas zaopatruję się w nową butelkę, do której przelewam wodę przed wyjściem z domu. Można również zaopatrzyć się w designerski bidon, który zachęci do noszenia ze sobą wody każdą gadżeciarę.

6) Dobrą opcją jest również przeczytanie choć jednego artykułu o pozytywnych skutkach picia wody. W końcu nic tak nie działa na motywację, jak korzyści, jakie może przynieść nam dana czynność. Myślę, że Google zaserwuje Wam całe mnóstwo tego typu artykułów po wpisaniu hasła związanego z korzyściami picia wody.


To tyle jeśli chodzi o moje rady. A może Wy macie jakieś swoje sprawdzone sposoby na picie większych ilości wody?