Od wielu długich tygodni (a może i nawet miesięcy) obiecywałam Wam, że opowiem o swojej organizacji czasu. Ciągle jednak odkładałam to na później i właściwie to chyba najlepszy dowód na to, że specjalistką w tej dziedzinie nie jestem (choć nie ukrywam, że bardzo bym chciała). Staram się jak mogę, by nie marnować żadnej cennej minuty i pamiętać o rzeczach, które mam do zrobienia, ale i tak od czasu do czasu zdarza mi się zakończyć dzień z myślą: "Jestem chodzącą definicją nieogarnięcia". 

Regularnie przekonuję samą siebie, by zapisywać wszystko, co przychodzi mi do głowy i może okazać się ważne, ale nie muszę chyba pisać, że bywa z tym różnie. Wiarę w możliwości mojej pamięci mam ogromną, zawsze pojawia się myśl: "No przecież zapamiętam" i ciągle jeszcze zdarza mi się jej ulegać. Po tylu wpadkach z jej strony, to zakrawa już na moją nieuleczalną wręcz naiwność, ale staram się z tym walczyć z pomocą moich niezastąpionych gadżetów. 

Zastanawiałam się jak podzielić ten wpis, by nie tworzyć czegoś, co sprawi, że kilka ładnych minut spędzicie na scrollowaniu. W końcu postanowiłam pierwszą część poświęcić właśnie moim pomocnikom, bez których prawdopodobnie zginęłabym w lawinie rzeczy, o których wypadałoby pamiętać.

1) Notesy, notatniki, notesiki

Pewnie odrobinę dziwi Was nieobecność kalendarza, czy organizera. Wraz z początkiem tego roku przestałam z nich korzystać. W moim przypadku sprawa z nimi z reguły wyglądała tak, że przez około miesiąc wypełniałam kolejne strony, a potem odkładałam w kąt. Irytowało mnie, że ciągle muszę czegoś szukać, wracać do poprzednich dni, tygodni, by o czymś sobie przypomnieć. Rzeczy, które zapisuję są z reguły na tyle rozciągnięte w czasie, że przypisanie ich do jednego, konkretnego dnia mija się z celem, z kolei pisanie o nich w każdym kolejnym okienku, w celu przypomnienia, byłoby bez sensu. Postawiłam więc na notatniki. W tej chwili używam trzech. Wiem, to sporo. Możecie mieć wrażenie, że to niepotrzebne rozdrabnianie się, ale mnie dopiero takie rozwiązanie w pełni usatysfakcjonowało.

Ten największy to taki mój zbiór pomysłów, głównie tych związanych z blogiem. Gdy tylko przyjdzie mi do głowy jakiś pomysł na wpis, staram się go od razu zapisać, by nie wyleciał z głowy. W tej chwili potencjalne tematy na bloga zajmują trzy strony. Część z nich pewnie nigdy nie zostanie wykorzystana, ale są zapisane, a to najważniejsze. Tutaj od czasu do czasu powstają również pewnego rodzaju szkielety przyszłych wpisów. Gdy wiem, że niebawem poruszę na blogu jakiś temat, a przychodzi mi do głowy myśl, którą chciałabym w związku z nim przekazać, od razu ją zapisuję. Ten notatnik to jeden wielki artystyczny nieład, nigdy nie dbam tu (w sumie w innych też, ale tu wybitnie) o jakąkolwiek estetykę, z reguły piszę szybko, by myśl nie uciekła i wygląda to potem tak, że prawdopodobnie potrzebowalibyście grafologa, by cokolwiek odczytać.

W mniejszym zeszycie zapisuję rzeczy do zrobienia. Notuję je jedna pod drugą, a gdy którąś z nich wykonam, po prostu wykreślam ją z listy. Nie jest to może najlepiej wyglądające rozwiązanie, ale u mnie sprawdza się zdecydowanie lepiej, niż kalendarz, bo wystarczy mi szybki rzut oka na listę, by wiedzieć co jeszcze zostało do zrobienia. Gdy na kartce są już prawie same wykreślenia, a jedynie jedna czy dwie rzeczy do zrobienia, wtedy przepisuję je na koniec listy, a kartkę z wykreśleniami wyrywam, by nie tworzyć chaosu.

Najmniejszy notes służy mi jako torebkowy wspomagacz. Kiedy gdzieś wychodzę i wiem, że będę musiała coś zapisać, wtedy zabieram go ze sobą,. Tylko on mieści się w małych torebkach, które noszę zdecydowanie najczęściej.

Kiedy wiem, że muszę pilnie coś zrobić, ale nie mogę zrobić tego w danej chwili, wtedy piszę do siebie na samoprzylepnych karteczkach. Lądują zazwyczaj na telefonie lub na monitorze komputera, by mieć pewność, że na pewno ich nie przeoczę. Często również zaznaczam nimi ciekawe fragmenty w książce, o których chciałabym wspomnieć w recenzji. Jakiś czas temu zamówiłam na eBayu kilka uroczych zestawów moich ogarniaczy i czuję się trochę jak wyrośnięte dziecko, ale jednocześnie uśmiecham się ilekroć uśmiechnięty królik informuje mnie, że pora zadzwonić na przykład do urzędu.

Skłamałabym pisząc, że telefon jest moim niezastąpionym gadżetem, jeśli chodzi organizację czasu. Kilkanaście razy próbowałam się przekonać do aplikacji służących do zapisywania ważnych spraw, czy do mobilnych organizerów, ale chyba nie jestem w tej kwestii zbyt postępowa. Korzystam jednak z niego w sytuacji, gdy nie mam pod ręką notesu, a muszę pilnie coś zapisać. Czasem sprawdza się również, gdy widzę coś, co mogłoby być inspiracją do wpisu i dzięki niemu mogę szybko uwiecznić to na zdjęciu.

Jedyna aplikacja, która zdołała mnie przekonać do porzucenia tradycyjnej formy zapisywania to Listsonic. Wspominałam o niej przy okazji wpisu o moich ulubionych aplikacjach na Androida. Zapisuję tam regularnie listę rzeczy, które muszę kupić na najbliższych zakupach i jest to dla mnie o wiele wygodniejsze, niż tradycyjna lista.

4) Komputer

Od jakiegoś czasu używam programu Orzeszek Timer, który odmierza mi czas spędzony przed komputerem. Z reguły ustawiam sobie jedną godzinę do odmierzenia, po której program miga w pasku zadań, a ja staram się zmobilizować do oderwania tyłka od krzesła i oczu od komputera na przynajmniej pięć minut. Oczywiście nie zawsze mi to wychodzi, zwłaszcza gdy jestem w trakcie tworzenia wpisu, czy grafiki, ale chciałabym bardzo, by stało się to moim nawykiem, bo spędzam przed komputerem naprawdę dużo czasu. Tego typu programów jest w sieci mnóstwo, ale Orzeszka ściągnęłam jako pierwszego i jego prosta forma bardzo przypadła mi do gustu.

To tyle jeśli chodzi o moje sekrety pozornego czasoprzestrzennego ładu. Kiedyś próbowałam również tworzyć tygodniowe plany, rozkład wpisów i tym podobne, ale u mnie totalnie się to nie sprawdziło, więc nawet o tym nie wspominałam. To chyba jeszcze nie ten etap życiowego poukładania. Czekam na Wasze podpowiedzi w temacie przydatnych programów i gadżetów, na pewno znacie ich więcej, niż ja!